سهم تنهایی من

دیشب خواب دیدم ، اینجا دارم زندگی نامهام رو مینویسم ،حس غریبی داشتم وقتی بیدار شدم .دلم برای دوست قدیمیم تنگ شد ، چقدر مینوشتم اینجا چه خلوته خوبی داشتم ، خودم با خودم ، در کنار خودم .نه اینکه الان دورم شلوغه ، نه من هنوزم همون آدمم ، تنها ، آروم و خاموش      به قول دوستی من خودم رو ایزوله کردم ، از دور تماشا کردن رو بیشتر میپسندم .اما خیلی جالبه که هنوز اینجا خواننده داره ،چند سال پیش خواننده محترمی برام نوشته بودن جمله سازی های دلنشین با کلمات خودم ,  خیلی لطف داشتن و بنده نوازی کردن ، تشکر میکنم ای کاش آدرسی داشتم که رسما تشکر کنم ،بسیار دقیق و عمیق خوانده شده بودم .هر چند که وبلاگ من بی ربط به سرچ شما بود ،اما خوشحالم که به لیست علاقه مندیهای شما اضافه شدمکلام رو کوتاه میکنم ، کاش باز هم مثل قدیم دستم بره و چیزی برای دلم بنویسم تشکر میکنم که هنوز به من لطف دارین و سر میزنین .امیدوارم همگی سلامت و خوشبخت باشین                         به پایان آمد این چند خطحکایت همچنان باقی است ... سهم تنهایی من...